Co zrobić bezpośrednio po zauważeniu zalania?
Najpierw trzeba ocenić, czy w lokalu można bezpiecznie przebywać. Woda w pobliżu gniazd, przedłużaczy, sprzętu elektrycznego albo instalacji o nieznanym stanie oznacza ryzyko porażenia. Nie należy wtedy dotykać urządzeń ani wchodzić na mokrą posadzkę bez odłączenia zasilania.
Jeżeli jest to możliwe bez narażania siebie, należy odciąć dopływ wody. W mieszkaniu zwykle służy do tego zawór przy wodomierzu lub zawory przy konkretnym urządzeniu. Gdy źródłem problemu jest pralka, zmywarka albo elastyczny wężyk, samo zakręcenie zaworu może ograniczyć dalsze straty.
W przypadku przecieku z sufitu, pionu instalacyjnego lub mieszkania położonego wyżej trzeba od razu poinformować:
- właściciela lokalu znajdującego się nad zalanym mieszkaniem,
- administrację, zarządcę nieruchomości albo spółdzielnię,
- pogotowie techniczne, jeśli budynek zapewnia taki kontakt,
- służby ratunkowe, gdy woda zagraża instalacji elektrycznej albo konstrukcji budynku.
Nie należy samodzielnie rozkuwać ścian, demontować instalacji ani usuwać elementów wspólnych budynku bez uzgodnienia z osobą odpowiedzialną za nieruchomość.
Jeżeli woda nadal napływa, priorytetem jest zatrzymanie jej źródła. Wycieranie podłogi ma sens dopiero wtedy, gdy dopływ wody został ograniczony albo nie ma możliwości szybkiego odcięcia instalacji.
Jak zabezpieczyć ludzi, wyposażenie i dokumentację szkody?
Po opanowaniu bezpośredniego zagrożenia należy usunąć z mokrej strefy przedmioty, które można przenieść bez pogłębiania uszkodzeń. Dotyczy to zwłaszcza elektroniki, dokumentów, tekstyliów, książek, niewielkich mebli oraz rzeczy przechowywanych na podłodze.
Sprzętu elektronicznego, który miał kontakt z wodą, nie należy uruchamiać „na próbę”. Podłączenie wilgotnego urządzenia do prądu może zwiększyć zakres uszkodzeń. W takiej sytuacji lepiej pozostawić sprzęt odłączony i zabezpieczyć go do czasu oceny przez serwis lub rzeczoznawcę.
Przydatne działania obejmują:
- zebranie stojącej wody z podłogi,
- odsunięcie mebli od zawilgoconych ścian,
- zdjęcie dywanów i mat, które zatrzymują wilgoć,
- podłożenie pojemników pod miejsce kapania,
- zabezpieczenie dokumentów w suchym miejscu,
- udokumentowanie szkody zdjęciami i nagraniem wideo.
Zdjęcia powinny pokazywać zarówno szeroki obraz pomieszczenia, jak i zbliżenia na uszkodzone elementy. Dobrze jest uchwycić ślady na suficie, ścianach, listwach przypodłogowych, podłodze oraz meblach. Dokumentacja przydaje się przy zgłoszeniu szkody, rozmowie z zarządcą i ustalaniu zakresu napraw.
Nie należy wyrzucać zniszczonych przedmiotów przed ich udokumentowaniem, chyba że stanowią zagrożenie sanitarne lub utrudniają usuwanie wody. W przypadku wyposażenia o większej wartości pomocne mogą być dowody zakupu, zdjęcia sprzed szkody albo spis mienia.
Dlaczego samo wytarcie podłogi zwykle nie wystarcza?
Widoczna woda jest tylko częścią problemu. Wilgoć może przedostać się pod panele, płytki, wykładziny, do warstw podłogowych, tynku, izolacji, zabudowy meblowej lub pustek instalacyjnych. Sucha powierzchnia ściany nie przesądza o tym, że materiał wewnątrz przegrody odzyskał właściwy poziom wilgotności.
Woda wnika w materiały w różnym tempie. Drewno i płyty meblowe mogą pęcznieć, a podłogi warstwowe odkształcać się dopiero po pewnym czasie. Zawilgocone elementy zabudowy kuchennej czy szaf wnękowych bywają trudne do osuszenia, ponieważ przepływ powietrza za nimi jest ograniczony.
Pozostawiona wilgoć sprzyja także rozwojowi pleśni. Problem często ujawnia się później jako zapach stęchlizny, odbarwienia, wybrzuszenia farby, odspajanie tapety lub podnoszenie się posadzki. W takim przypadku usunięcie powierzchniowych śladów nie rozwiązuje przyczyny.
O zakończeniu osuszania nie powinien decydować wygląd ściany, lecz ocena wilgotności materiałów i warunków panujących w przegrodach.
Intensywne ogrzewanie pomieszczenia bez kontroli procesu również nie jest uniwersalnym rozwiązaniem. Może przyspieszyć odparowanie wody z powierzchni, ale nie gwarantuje usunięcia wilgoci z głębszych warstw. Znaczenie ma rodzaj konstrukcji, skala zalania, czas kontaktu z wodą oraz możliwość zapewnienia właściwej wymiany powietrza.
Kto odpowiada za szkodę w mieszkaniu i częściach wspólnych?
Ustalenie odpowiedzialności zależy przede wszystkim od miejsca oraz przyczyny awarii. Woda mogła wydostać się z instalacji należącej do konkretnego lokalu, z urządzenia używanego przez mieszkańca, z pionu budynkowego albo z elementu dachu czy elewacji. Każda z tych sytuacji wymaga odrębnej oceny.
Jeśli przyczyną jest usterka w mieszkaniu sąsiada, poszkodowany zwykle kontaktuje się z właścicielem lub użytkownikiem tego lokalu oraz zgłasza sprawę do własnego ubezpieczyciela, jeśli posiada odpowiednią polisę. Gdy problem dotyczy pionu, dachu, instalacji wspólnej albo innego elementu nieruchomości zarządzanego przez wspólnotę lub spółdzielnię, niezbędne jest zgłoszenie zdarzenia zarządcy.
Dla zarządów wspólnot i administratorów istotne jest szybkie sporządzenie notatki dotyczącej zdarzenia. Powinna obejmować:
- datę i godzinę zgłoszenia,
- lokale lub części budynku objęte zalaniem,
- zauważone objawy i przypuszczalne źródło wody,
- podjęte działania zabezpieczające,
- dane osób obecnych przy oględzinach,
- dokumentację fotograficzną.
Protokół nie musi przesądzać o winie konkretnej osoby. Jego zadaniem jest uporządkowanie faktów z momentu zdarzenia. Pochopne wskazywanie przyczyny może utrudnić późniejsze ustalenia, zwłaszcza gdy wyciek nie jest widoczny albo ma więcej niż jedno źródło.
Kiedy potrzebna jest lokalizacja wycieku i profesjonalne osuszanie?
Pomoc specjalistów jest szczególnie potrzebna, gdy miejsce wycieku nie jest oczywiste, wilgoć wraca mimo usunięcia widocznej wody albo zalanie objęło podłogę, ściany, sufit czy zabudowę. Dotyczy to także sytuacji, w których wyciek występuje okresowo, na przykład po użyciu instalacji albo podczas opadów.
W takich przypadkach znaczenie ma ustalenie rzeczywistego źródła wody przed rozpoczęciem napraw wykończeniowych. Zamalowanie zacieków czy wymiana fragmentu sufitu bez usunięcia przyczyny może jedynie ukryć problem na krótki czas.
Dla właścicieli nieruchomości, zarządców i wspólnot wsparcie w tym zakresie oferuje PSGroup, firma zajmująca się między innymi lokalizowaniem wycieków wody, osuszaniem budynków i pomieszczeń oraz usuwaniem skutków zalań. W swojej działalności stosuje nowoczesne technologie lokalizowania i usuwania szkód oraz standardy jakości usług IICRC.
Szczegóły dotyczące usługi Osuszanie po zalaniu znajdują się na stronie firmy. Przy niewidocznym źródle problemu pomocna może być również Lokalizacja wycieków, która pozwala skoncentrować działania na miejscu awarii zamiast wykonywać przypadkowe odkrywki.
PSGroup specjalizuje się także w osuszaniu dachów płaskich oraz prowadzi serwis i monitoring takich dachów. Tego rodzaju działania mają znaczenie zwłaszcza w budynkach wielolokalowych, gdzie nieszczelność dachu może powodować szkody w kilku lokalach i częściach wspólnych.
Jak ograniczyć ryzyko kolejnego zalania?
Nie każdemu zdarzeniu można zapobiec, ale wiele awarii poprzedzają sygnały, których nie należy ignorować. Należą do nich zawilgocone narożniki, przebarwienia przy pionach, okresowy zapach wilgoci, kapanie z sufitu, spadek ciśnienia w instalacji czy ślady wody przy urządzeniach podłączonych do instalacji.
W mieszkaniu dobrze jest regularnie kontrolować stan wężyków, połączeń przy pralkach i zmywarkach, syfonów oraz uszczelek. Meble ustawione bezpośrednio przy ścianach zewnętrznych lub instalacyjnych utrudniają zauważenie pierwszych oznak zawilgocenia, dlatego okresowe sprawdzenie tych miejsc ogranicza ryzyko długotrwałego ukrytego przecieku.
W budynkach zarządzanych przez wspólnotę lub spółdzielnię istotne są przeglądy elementów wspólnych, zwłaszcza pionów, instalacji, dachów i miejsc odprowadzania wody. Zgłoszenia mieszkańców dotyczące drobnych zacieków powinny być rejestrowane i sprawdzane, zanim wilgoć obejmie większy obszar konstrukcji albo wykończenia.
Artykuł sponsorowany
