Właściciele i zarządcy budynków zabytkowych oraz nieruchomości położonych w strefach ochrony konserwatorskiej stają przed coraz poważniejszym dylematem. Z jednej strony rosną ceny energii, normy efektywności energetycznej stają się surowsze, a mieszkańcy coraz głośniej domagają się cieplejszych i tańszych w utrzymaniu mieszkań. Z drugiej jednak strony nad każdą decyzją dotyczącą wyglądu i substancji budynku unosi się widmo sprzeciwu konserwatora zabytków i groźba odpowiedzialności prawnej za samowolną ingerencję w chroniony obiekt. W artykule omówiono obowiązujące przepisy, procedury administracyjne i dostępne rozwiązania techniczne, które pozwalają przeprowadzić termomodernizację budynku zabytkowego lub w strefie ochrony konserwatorskiej zgodnie z prawem, bez narażania się na sankcje karne i administracyjne.
Autor: Ewelina Stańczyk-Malicka
Mieszkanie – rozumiane zarówno jako lokal mieszkalny stanowiący odrębną nieruchomość, jak i jako lokal zajmowany na podstawie tytułu obligacyjnego – jest dobrem szczególnym. Nie jest ono jedynie towarem podlegającym prawom rynku, jest przede wszystkim miejscem zaspokajania podstawowych potrzeb człowieka: schronienia, prywatności, życia rodzinnego, odpoczynku. Ta dwoistość natury mieszkania – dobra prywatnego o znaczeniu ekonomicznym i dobra o fundamentalnym znaczeniu społecznym – generuje nieuchronne napięcie normatywne, które prawo rozwiązuje z niezmiennie niskim powodzeniem. Niniejszy artykuł stawia sobie za cel zbadanie, gdzie w polskim systemie prawnym przebiega granica między sferą prywatną właściciela mieszkania a funkcją społeczną nieruchomości mieszkaniowej. Analiza będzie prowadzona na kilku poziomach: konstytucyjnym, ustawowym i orzeczniczym.