Dołącz do czytelników
Brak wyników

Instalacja gazowa w budynku

Artykuł | 26 listopada 2018 | NR 112
180

W projekcie budynku wspólnoty w aneksie kuchennym zostały zaplanowane kuchenki indukcyjne. Instalacja gazowa jest doprowadzona tylko do piecyków CO i ciepłej wody. W niektórych lokalach właściciele zamonto-
wali sobie kuchenki gazowe. Zrobili to bez jakichkolwiek zgód i planów. Czy na taką przebudowę instalacji gazowej i montaż kuchenek gazowych muszą mieć zgodę wspólnoty? Czy jeśli są już zamontowane, to wspólnota ma prawo wymagać od nich demontażu tych kuchenek gazowych? Jak powinna wyglądać procedura, gdyby doszło do próby zaakceptowania takiego stanu?
 

Instalacja gazowa w budynk

Instalację gazową budynku zasilaną z sieci gazowej stanowi układ przewodów za kurkiem głównym, prowadzonych na zewnątrz lub wewnątrz budynku, wraz z armaturą, kształtkami i innym wyposażeniem, a także urządzeniami do pomiaru zużycia gazu, urządzeniami gazowymi oraz przewodami spalinowymi lub powietrzno-spalinowymi, jeżeli są one elementem wyposażenia urządzeń gazowych.

Granica nieruchomości wspólnej

Proszę zwrócić uwagę na specyfikę wspólnot mieszkaniowych, gdzie istnieją dwa rodzaje nieruchomości: nieruchomość wspólna i odrębne lokale. Nieruchomość wspólną stanowi grunt oraz części budynku i urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali. Ta definicja jest mało precyzyjna i rodzi problemy interpretacyjne zwłaszcza w przypadku urządzeń i instalacji. Wspólnoty mieszkaniowe mają więc bardzo często problemy w określeniu, która część instalacji jest częścią nieruchomości wspólnej, a która częścią konkretnego lokalu. Jest to przy tym dość ważne rozgraniczenie, bowiem przeprowadzenie przeglądów, usuwanie awarii, czy też zabezpieczenie instalacji w nieruchomości wspólnej należy do wspólnoty mieszkaniowej, a koszty tych czynności ponoszą wszyscy właściciele lokali w wysokości udziałów w nieruchomości wspólnej. Tymczasem przeprowadzenie przeglądów, usuwanie awarii, zabezpieczenie instalacji odnośnie do lokali należy do ich właścicieli i to oni ponoszą całe koszty tych czynności. W praktyce wspólnoty mieszkaniowe dokonują przeglądu całych instalacji, mając na względzie bezpieczeństwo mieszkańców w budynku, fakt, że z reguły nie zwiększa to kosztów przeglądu, oraz że prawo budowlane odpowiedzialnym za przeglądy obiektu czyni wspólnotę mieszkaniową i jej zarządcę. Natomiast remonty instalacji i usuwanie usterek instalacji wspólnoty mieszkaniowe wykonują już tylko odnośnie do nieruchomości wspólnej. Aby rozwiązać problem braku doprecyzowania pojęcia nieruchomości wspólnej, wspólnoty wprowadzają w uchwale doprecyzowanie definicji nieruchomości wspólnej, które dokładnie rozgranicza elementy na styku tych nieruchomości, tam, gdzie tego wymaga praktyka, aby za każdym razem przy okazji przeglądów czy usuwania awarii nie wracać do rozstrzygania, kto ma usunąć daną awarię – wspólnota czy właściciel lokalu. Proszę zwrócić jednak uwagę, że uchwała taka może jedynie doprecyzować pojęcie nieruchomości wspólnej. Nie można natomiast tworzyć nią nowej rzeczywistości i określić 
w niej, że nieruchomość wspólną stanowią elementy, które ewidentnie są elementami lokali i odwrotnie. 

W orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że takie doprecyzowanie ma istotne znaczenie i stanowi dla sądów podstawę, na którą można powołać się w przypadku rozstrzygania sporów w danej wspólnocie mieszkaniowej. Na przykład w wyroku z 16 lutego 2014 r., sygn. akt I ACa 763/13, Sąd Apelacyjny w Warszawie uznał, że w rozstrzygnięciu sporu pomocna jest wcześniejsza uchwała tej wspólnoty określająca granice nieruchomości wspólnej. Zdaniem sądu określone w uchwale granice nieruchomości wspólnej stanowią doprecyzowanie granic, które nie są w ustawie określone w sposób dokładny. Uchwała jest zgodna z przepisami ustawy o własności lokali, bowiem w swych postanowieniach nie zmienia określonego w niej zakresu pojęcia lokalu i części nieruchomości, które do niego przynależą oraz części wspólnych nieruchomości, a tylko precyzuje granice. W praktyce wspólnot mieszkaniowych przyjmuje się, że w skład lokalu wchodzi instalacja elektryczna do indywidualnego licznika na wejściu do lokalu i za tę część odpowiada właściciel, a pozostała część instalacji w budynku stanowi nieruchomość wspólną i za tę część odpowiada wspólnota. W przypadku instalacji gazowej przyjmuje się dwie wersje rozgraniczenia: albo nieruchomość wspólną stanowi instalacja gazowa do indywidualnego licznika na wejściu do lokalu, albo nieruchomość wspólną stanowi instalacja gazowa do zaworu odcinającego przy odbiornikach włącznie (co bardziej służy zachowaniu bezpieczeństwa w budynku). 

Uwaga

W przypadku instalacji gazowej przyjmuje się dwie wersje rozgraniczenia: albo nieruchomość wspólną stanowi instalacja gazowa do indywidualnego licznika na wejściu do lokalu, albo nieruchomość wspólną stanowi instalacja gazowa do zaworu odcinającego przy odbiornikach włącznie (co bardziej służy zachowaniu bezpieczeństwa w budynku). 

 

Instalacje wodno-kanalizacyjne

W przypadku instalacji wodno-kanalizacyjnej najczęściej przyjmuje się, że nieruchomość wspólną stanowi instalacja wodna do zaworu...

Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów.

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 12 wydań czasopisma "Mieszkanie i Wspólnota"
  • Dostęp do wszystkich archiwalnych artykułów w wersji online
  • Pełen dostęp do archiwalnych numerów czasopisma w wersji elektronicznej
  • ...i wiele więcej!
Sprawdź

Przypisy