Dołącz do czytelników
Brak wyników

Orzecznictwo

6 września 2019

NR 211 (Wrzesień 2019)

Miejsca postojowe nie mogą utrudniać ani blokować dostępu do posesji

0 56

Wraz ze zwiększającą się liczbą samochodów w polskich miastach i podejmowanymi przez samorządy inicjatywami w zakresie usprawnienia i uspokojenia ruchu samochodowego w centrach miast – dochodzić może na tym tle do pewnych konfliktów. Warto pamiętać, że rozstrzygnięcie w tym zakresie wprowadzające określone rozwiązania na naszej ulicy może podlegać kontroli sądów administracyjnych. Tego typu sprawą zajmował się Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie (wyrok z 11 kwietnia 2019 roku, sygn. akt: III SA/Kr 1310/18). Warto pamiętać, że pod względem formalnym zaskarżeniu podlegał akt zatwierdzenia stałej organizacji ruchu.

W przedmiotowej sprawie dyrektor zarządu infrastruktury komunalnej i transportu zatwierdził stałą organizację ruchu według przedstawionego projektu, który wprowadzał zmiany i aktualizację rozwiązań w zakresie strefy płatnego parkowania, z jednoczesnym wprowadzeniem pewnych poprawek do tego projektu. W nowej organizacji przewidziano wprowadzenie stosownego oznakowania, sygnalizacji oraz urządzeń realizowanych na podstawie właściwych przepisów. Przyjęte rozwiązania spotkały się jednak ze sprzeciwem jednej z właścicielek nieruchomości położonej na obszarze objętym zmianą organizacji ruchu.

Skarga do WSA

W skardze do wojewódzkiego sądu administracyjnego domagała się stwierdzenia nieważności aktu zatwierdzającego nowe rozwiązania w zakresie ruchu drogowego. Wskazała ona, że zgodnie z zatwierdzoną organizacją po jej ulicy ruch odbywa się jednokierunkowo po jezdni o szerokości 5 metrów. Jednocześnie wprowadzono możliwość poruszania się rowerów w kierunku przeciwnym. Po prawej stronie jezdni wyznaczono natomiast pasy postojowe o szerokości 2 metrów. Faktyczna szerokość jezdni wynosi zatem 3 metry. Jak wskazano dalej – pas postojowy wyznaczony na wysokości posesji skarżącej i sposób jego usytuowania utrudnia, a czasem uniemożliwia wjazd i wyjazd na teren nieruchomości skarżącej po przeciwnej stronie jezdni.

Organ uprawniony do zarządzania i organizacji ruchu ma obowiązek zapewnić sprawność, efektywność i bezpieczeństwo ruchu drogowego. Przepisy określają też, że projekt organizacji ruchu powinien spełniać oczekiwania lokalnej społeczności, a których to organizacja ruchu zdaniem skarżącej nie spełniała. Mieszkańcy wnosili liczne, nieuwzględnione uwagi do zatwierdzonego projektu. Zdaniem skarżącej projekt, w zakresie, w jakim uniemożliwia lub utrudnia wjazd i wyjazd z jej nieruchomości jest sprzeczny z przepisami ustawy Prawo o ruchu drogowym.

ważne!

Projekt organizacji ruchu powinien spełniać oczekiwania lokalnej społeczności.

 

Odpowiedź na skargę

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, wskazując, że skarżąca nie wykazała interesu prawnego. W tego typu sprawach, prawo zaskarżenia aktu do sądu administracyjnego służy każdemu, czyj interes prawny lub uprawnienie zostało naruszone. W ocenie organu sam fakt posiadania przez skarżącą nieruchomości położonych wzdłuż drogi publicznej objętej organizacją ruchu nie jest wystarczającą okolicznością do uznania, że przysługuje jej interes prawny. Skarżąca nie wykazała w ocenie organu istnienia bezpośredniego związku między zaskarżonym aktem a własną indywidualną i prawnie gwarantowaną sytuacją. Nie wykazała, że przedmiotowe akt narusza konkretny przepis prawa materialnego. Organ wskazał ponadto, że organizacja ruchu spełnia wymogi formalne i wydana została przez właściwy organ. Przyjęte rozwiązania z kolei zgodne są z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 roku w sprawie szczegółowych warunków technicznych dla znaków i sygnałów drogowych oraz urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego i warunków ich umieszczania na drogach. Analizowana w sprawie ulica jest drogą jednokierunkową o klasie dojazdowej zgodnej z warunkami technicznymi, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie, szerokość pasa ruchu w przedmiotowej lokalizacji wynosi 3 m, a chodnik ma szerokość 2,4 m.

ważne!

Prawo zaskarżenia aktu do sądu administracyjnego służy każdemu, czyj interes prawny lub uprawnienie zostało naruszone.

 

Weryfikacja skargi przez WSA – naruszenie interesu prawnego

Dokonując weryfikacji skargi, wojewódzki sąd administracyjny w pierwszej kolejności dokonał oceny jej dopuszczalności. W tego typu sprawach uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego (sygn. akt: I OPS 14/13) zostało przesądzone, że zatwierdzenie organizacji ruchu jest aktem, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Mając powyższe na uwadze, skargi wnoszone są w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, który stwierdza, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Legitymacja skarżącej wymagała weryfikacji, ponieważ skarga, o której mowa we wspomnianym art. 101 nie jest skargą powszechną i prawo do jej wniesienia związane jest z naruszeniem interesu prawnego. Naruszenie to powinno być realne i aktualne. Konieczne jest wykazanie, że akt nie tylko narusza prawo, ale jednocześnie negatywnie wpływa na sferę materialną skarżącego. Elementem interesu prawnego jest też związek pomiędzy sytuacją danego podmiotu a przepisem prawa materialnego, z którego interes prawny jest wywodzony. Zatem naruszenie tak rozumianego interesu prawnego to naruszenie przysługującej podmiotowi z mocy prawa ochrony, gdy zaskarżonym aktem zostaje odebrane lub ograniczone jakieś jego prawo.

W niniejszej sprawie sąd stwierdził, że skarżącej przysługuje interes prawny, ponieważ na skutek zmiany organizacji ruchu ma ona utrudniony, a czasem wręcz uniemożliwiony wjazd i wyjazd ze swojej nieruchomości. To ograniczenie – jak ustalono – związane jest z wprowadzoną zmianą organizacji ruchu. W toku postępowania wykazano, że w sytuacji, gdy na wprost bramy wjazdowej do nieruchomości skarżącej na wyznaczonym do tego miejscu postojowym zaparkowany jest pojazd, nawet pozostała część jezdni o szerokości 3 m jest niewystarczająca do tego, aby skarżąca mogła swobodnie wjechać do garażu na swojej nieruchomości lub z niego wyjechać. W konsekwencji skarżąca nie może korzystać z należącej do jej nieruchomości. W ocenie sądu interes prawny niezbędny do zaskarżenia przedmiotowego aktu wyrażał się w prawie własności skarżącej, które przysługu...

Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów.

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 12 wydań czasopisma "Mieszkanie i Wspólnota"
  • Dostęp do wszystkich archiwalnych artykułów w wersji online
  • Pełen dostęp do archiwalnych numerów czasopisma w wersji elektronicznej
  • ...i wiele więcej!
Sprawdź

Przypisy