Dołącz do czytelników
Brak wyników

Administrowanie

10 stycznia 2019

NR 122 (Styczeń 2019)

Wymeldowanie a usunięcie z lokalu

0 296

Jak wymeldować osobę, która bezumownie korzysta z lokalu, nie będąc właścicielem nieruchomości, oraz nie płaci czynszu? Nieruchomość jest przygotowywana do sprzedaży.


Meldunek bez znaczenia prawnego

Zameldowanie jest czynnością czysto techniczną, polegającą na wpisaniu do rejestru prowadzonego przez organ gminy informacji o pobycie danej osoby w określonej miejscowości pod oznaczonym adresem. Jest to więc tylko zarejestrowanie faktu pobytu określonej osoby w konkretnym lokalu mieszkalnym. Zameldowanie stanowi tylko rejestrację określonego stanu faktycznego, nie jest więc zależne od posiadania przez osobę tytułu prawnego lub uprawnienia do lokalu mieszkalnego, ale nie kreuje także praw osoby zameldowanej do lokalu. Osoba, która zamierza przebywać pod danym adresem, może się w tym miejscu zameldować, natomiast osoba, która to miejsce opuszcza, powinna się z niego wymeldować. W konsekwencji właściwy urząd gminy (miasta) może wymeldować osobę „przymusowo” na wniosek właściciela lub z urzędu wyłącznie pod warunkiem, że osoba ta opuściła miejsce pobytu stałego lub czasowego trwającego ponad 3 miesiące i nie dopełniła obowiązku wymeldowania się. Innymi słowy, warunkiem skutecznego wymeldowania jest nieprzebywanie wymeldowywanej osoby pod wskazanym adresem. 

Będąc właścicielem lokalu, nie można przymusem usunąć lokatora, nawet jeżeli nie ma on już żadnego prawa do dalszego zajmowania danego lokalu. 

Opuszczenie miejsca pobytu

Przesłanka opuszczenia miejsca pobytu jest spełniona, gdy opuszczenie to ma charakter trwały i jest dobrowolne. Przesłankę tę organ gminy zobowiązany jest badać w każdej sprawie. W orzecznictwie wskazuje się, że o opuszczeniu miejsca stałego pobytu można mówić tylko wtedy, gdy dana osoba fizycznie nie przebywa w określonym lokalu i ma zamiar opuszczenia tego lokalu na stałe, a zamiar ten związany jest z założeniem w nowym miejscu ośrodka interesów osobistych i majątkowych. Rezygnacja z przebywania w określonym lokalu może nastąpić w sposób wyraźny, przez złożenie stosownego oświadczenia, ale także w sposób dorozumiany – przez zachowanie, które w sposób niebudzący wątpliwości wyraża wolę danej osoby skoncentrowania swojej aktywności życiowej w innym miejscu (wyrok WSA w Lublinie z 20 marca 2012 r., sygn. akt: III SA/Lu 29/12; podobnie w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 2 grudnia 2010 r., sygn. akt: IV SA/Wa 1392/10).

Po skutecznym wezwaniu do opuszczenia lokalu i wyznaczeniu terminu do jego opróżnienia konieczne jest przeprowadzenie postępowania eksmisyjnego.

Postępowanie eksmisyjne 

Będąc właścicielem lokalu, nie można przymusem usunąć lokatora, nawet jeżeli nie ma on już żadnego prawa do dalszego zajmowania danego lokalu. Takie działanie będzie zakwalifikowane jako przestępstwo, a właściciel pociągnięty do odpowiedzialności karnej. 
Po skutecznym wezwaniu do opuszczenia lokalu i wyznaczeniu terminu do jego opróżnienia konieczne jest przeprowadzenie postępowania eksmisyjnego. Sądem właściwym w sprawie o eksmisję jest sąd rejonowy dla miejsca zamieszkania lokatora, który ma zostać eksmitowany. Po przeprowadzeniu rozprawy, jeżeli sąd stwierdzi, że lokator bezprawnie zajmuje lokal, wydaje wyrok, w którym orzeka opróżnienie lokalu. Orzekając o opróżnieniu lokalu, sąd orzeka równocześnie o uprawnieniu do otrzymania lokalu socjalnego albo o jego braku w stosunku do osób, których nakaz dotyczy. Obowiązek zapewnienia lokalu socjalnego ciąży na gminie właściwej ze względu na miejsce położenia lokalu. Sąd, orzekając o opróżnieniu lokalu, bada z urzędu, czy zachodzą przesłanki do otrzymania lokalu socjalne...

Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów.

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 12 wydań czasopisma "Mieszkanie i Wspólnota"
  • Dostęp do wszystkich archiwalnych artykułów w wersji online
  • Pełen dostęp do archiwalnych numerów czasopisma w wersji elektronicznej
  • ...i wiele więcej!
Sprawdź

Przypisy