Wspólnota mieszkaniowa nie podjęła uchwały zaprotokołowanej przez notariusza ani też nie zawarła innego aktu notarialnego, który określałby sposób zarządu nieruchomością wspólną. Wobec czego adresatami obowiązku przeprowadzenia kontroli budynku gospodarczego prawidłowo określono współwłaścicieli tej nieruchomości, co jest zgodne z ustawą o własności lokali i Kodeksem postępowania cywilnego – orzekł Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu.
Autor: Aneta Mościcka
Zmiana systemu grzewczego w budynku może spowodować konieczność dokonania przez członka wspólnoty mieszkaniowej dodatkowych inwestycji w mieszkaniu, poczynienia stosownych wydatków, lecz zmiana ta dotyczy wszystkich członków wspólnoty i uwzględnienie tylko interesu ekonomicznego powódki nie może prowadzić do wstrzymania inwestycji dotyczących ogrzewania wszystkich lokali mieszkalnych we wspólnocie – orzekł Sąd Okręgowy w Świdnicy.
Jeśli wspólnota mieszkaniowa dokonuje odsprzedaży (refaktury) mediów, tj. zimnej wody, odprowadzania ścieków oraz centralnego ogrzewania, na rzecz właścicieli lokali mieszkalnych korzystających ze zwolnienia, nie można uznać tej czynności za transakcję związaną z nieruchomością, tzn. jej wartość nie może być uwzględniona w wartości sprzedaży, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT – uznał dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej.
Zasadne jest dopuszczenie do udziału w postępowaniu w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę właścicieli lokali, których może dotyczyć naruszenie warunków technicznych w zakresie zacienienia lokali, aby mogli oni skutecznie bronić swoich interesów w toczącym się postępowaniu i poddać kontroli instancyjnej ocenę dokonaną w tej kwestii przez urząd – orzekł Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku.
Samodzielnym lokalem mieszkalnym jest wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych.
Wspólnota mieszkaniowa ma obowiązek rozebrać wiatę śmietnikową znajdującą się na sąsiedniej działce, także gdy została zbudowana przez poprzedniego właściciela działki, ale ze złamaniem przepisów budowlanych – orzekł Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie.
Zasadą jest, że mała wspólnota mieszkaniowa w przypadku budynku wielolokalowego jest stroną postępowania w sprawie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami i adresatem decyzji w tym przedmiocie. Nie oznacza to jednak automatycznie braku możliwości przypisania statusu strony w takim postępowaniu właścicielowi lokalu stanowiącego odrębną nieruchomość. Konieczne jest jednak wykazanie, że status ten posiada niezależnie od występującej w jego imieniu wspólnoty, a zatem, że posiada prawnie chroniony interes prawny – orzekł Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku.
Działalność spółdzielni na rzecz członków, określona w art. 1 ust. 2 pkt 1–4 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, nie stanowi działalności gospodarczej, dlatego w odniesieniu do lokali mieszkalnych służących zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych jej członków nie powinna być opodatkowana najwyższą stawką podatkową. Natomiast budowanie albo nabywanie budynków w celu wynajmowania bądź sprzedaży znajdujących się w tych budynkach lokali mieszkalnych lub lokali o innym przeznaczeniu spełnia już kryteria działalności gospodarczej. Taką działalnością jest również zarządzanie przez spółdzielnię nieruchomościami niestanowiącymi jej mienia lub mienia jej członków na podstawie umowy zawartej z właścicielem tej nieruchomości – orzekł Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach.
Właściciele lokali mogą w umowie o ustanowieniu odrębnej własności lokali albo w umowie zawartej później w formie aktu notarialnego określić sposób zarządu nieruchomością wspólną. Do małej wspólnoty mieszkaniowej nie stosuje się przepisów o zarządzie nieruchomością wspólną z ustawy o własności lokali.
Przepis art. 12 ust. 2 ustawy o własności lokali ma charakter dyspozytywny, a zatem dopuszczalne jest zawarcie między współwłaścicielami umowy o podziale nieruchomości wspólnej, zmieniającej zasady korzystania z tej nieruchomości określone w tym przepisie oraz zasady udziału w pożytkach i przychodach, jak również w podziale wydatków i ciężarów. Podstawę prawną takiej umowy stanowią art. 206 Kodeksu cywilnego i art. 207 Kodeksu cywilnego w związku z art. 1 ust. 2 ustawy o własności lokali i może być ona zawarta jedynie w odniesieniu do odrębnych pomieszczeń wspólnych, które dadzą się podzielić i z których korzystanie nie łączy się ściśle z korzystaniem z lokalu. Dopuszczalne jest w umowie przekazanie nieruchomości wspólnej podzielonej do korzystania tylko niektórym właścicielom lokali, z wyłączeniem z korzystania pozostałych, za ich zgodą – orzekł Sąd Apelacyjny w Warszawie.
Zasadne jest dopuszczenie do udziału w postępowaniu w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę właścicieli lokali, których może dotyczyć naruszenie warunków technicznych w zakresie zacienienia lokali, aby mogli oni skutecznie bronić swoich interesów w toczącym się postępowaniu i poddać kontroli instancyjnej ocenę dokonaną w tej kwestii przez urząd – orzekł Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku.