Po zmianach w przepisach, które miały miejsce we wrześniu 2020 r., procedury administracyjne konieczne dla legalnego zrealizowania zamierzenia budowlanego związanego z budową budynku mieszkalnego jednorodzinnego są całkowicie odmienne od tych, które były stosowane wcześniej.
Autor: Katarzyna Mateja
Bez względu na to, jaka jest funkcja obiektu budowlanego, konstrukcja czy materiały, z jakich został wzniesiony, w okresie użytkowania będzie on podlegał procesom naturalnego zużycia, a także ekspozycji na działanie różnorakich destrukcyjnych czynników zewnętrznych.
Odpowiedni stan techniczny obiektu budowlanego zależy przede wszystkim od tego, w jaki sposób swoje obowiązki będą wykonywały osoby odpowiedzialne.
Obiekt budowlany przechodzi różne etapy, w czasie których opracowywana jest najrozmaitsza dokumentacja. Pierwszym jest etap kreowania zamierzenia inwestycyjnego, kiedy opracowywana jest dokumentacja projektowa. Następnie, po przeprowadzeniu odpowiednich procedur administracyjnych – faza budowy, podczas której powstaje dokumentacja budowy. Kolejnym etapem jest formalne zakończenie budowy i oddanie do użytkowania. Wówczas wykonuje się dokumentację powykonawczą i uzyskuje, jeśli jest to wymagane, decyzję pozwolenia na użytkowanie. Najdłuższym etapem istnienia obiektu budowlanego jest jego eksploatacja. Faza ta charakteryzuje się powstawaniem największej liczby różnorodnych dokumentów, których przechowywanie (wraz z Książką Obiektu Budowlanego – jeśli jest wymagana) jest obowiązkiem osób zarządzających. Byt obiektu budowlanego kończy jego rozbiórka.
Pożary należą do tych zdarzeń, które mogą doprowadzić do poważnych uszkodzeń lub zniszczenia budynku mieszkalnego wielorodzinnego. Ich przyczyną może być działanie czynników naturalnych (np. uderzenie pioruna), lecz częściej są wynikiem działalności człowieka (np. umyślne podpalenie czy niewłaściwe użytkowanie instalacji ogrzewczej). Wspólnota mieszkaniowa w porozumieniu z zarządcą obiektu budowlanego powinna poczynić starania, aby takie sytuacje nie okazały się tragiczne w skutkach. Jeśli już pożar miał miejsce, konieczne będzie podjęcie przez osoby odpowiedzialne za obiekt odpowiednich działań, aby doprowadzić budynek do należytego stanu technicznego.
Pożary są jednymi z najpowszechniejszych zdarzeń, które prowadzą do zniszczenia mienia oraz stanowią zagrożenie dla życia i zdrowia ludzi. W ubiegłym roku doszło do ponad 31 tysięcy pożarów budynków mieszkalnych jedno- lub wielorodzinnych.
W lutym 2021 r. umożliwiono cyfrowe składanie wniosków związanych z procesem budowlanym w serwisie e-budownictwo. Jednakże były to wnioski, które umożliwiały obsługę zamierzeń budowlanych w bardzo ograniczonym zakresie. W lipcu 2021 r. na powyższej platformie internetowej udostępniono kolejne wnioski.
Ogólne wytyczne dotyczące prowadzenia Książki obiektu budowlanego nie zmieniły się od wielu lat. Określa je rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie książki obiektu budowlanego.
Inwestor, oddając do użytkowania obiekt budowlany, przekazuje właścicielowi lub zarządcy obiektu dokumentację budowy i dokumentację powykonawczą. Przekazaniu podlegają również inne dokumenty i decyzje dotyczące obiektu, a także instrukcje obsługi i eksploatacji: obiektu, instalacji i urządzeń związanych z tym obiektem. Właściciel lub zarządca obiektu budowlanego jest obowiązany przechowywać te dokumenty przez okres istnienia obiektu, a także archiwizować opracowania projektowe i dokumenty techniczne robót budowlanych wykonywanych w obiekcie w czasie jego użytkowania. Powinnością właściciela lub zarządcy obiektu jest także prowadzenie Książki obiektu budowlanego.
Książka obiektu budowlanego jest dokumentem technicznym. Adnotacje w niej zawarte są ściśle związane z obiektem budowlanym, którego dotyczy.
Książka obiektu budowlanego stanowi niejako kontynuację Dziennika budowy, ewentualnie może stać się poprzedniczką Dziennika rozbiórki. Jest dokumentem, który ma przedstawić historię obiektu budowlanego pod kątem jego eksploatacji i ewentualnych zmian technicznych.
Postęp technologiczny pozwala zaspokajać większość potrzeb życiowych bez bezpośredniego kontaktu człowieka z człowiekiem. W sytuacji gdy coraz więcej osób korzysta z możliwości, jakie stwarza funkcjonowanie w sieci internetowej, zrodziła się potrzeba dostosowania działalności podmiotów publicznych do obecnego stylu życia obywateli.