by mieszkaniowe obejmuje powierzchnię niejako „wewnątrz” konstrukcji tarasowej. Tylko ta jego część funkcjonalnie służy potrzebom mieszkaniowym właścicieli lokalu. Z kolei elementy konstrukcyjne trwale połączone z budynkiem, będące niejako „na zewnątrz”, funkcji takiej już nie pełnią, a przez to stanowią one nieruchomość wspólną*.
* Wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie, I Wydział Cywilny, z dnia 15 lipca 2021 r. (sygn. akt: I C 634/16)
Dział: Prawo
W sprawie zakończonej wyrokiem Sądu Najwyższego z 16 grudnia 2020 r. sygn. akt: I CSK 51/19, sąd analizował warunki i dopuszczalność ustanawiania oraz obrotu prawem do wyłącznego korzystania z nieruchomości wspólnej.
Przyjęta przez wspólnotę uchwała prowadzi do powstania znacznych dysproporcji pomiędzy interesem powódki a interesem pozwanej. W sposób arbitralny rozwiązuje bowiem istniejący w ramach wspólnoty mieszkaniowej pomiędzy powódką a innym właścicielem lokali na korzyść tego ostatniego podmiotu, nie uwzględniając przysługujących powódce uprawnień do korzystania z nieruchomości wspólnej. Posiadanie dostępu do korytarza i pomieszczenia socjalnego z łazienką jako części wspólnych nieruchomości wpływa na atrakcyjność lokali powódki, a tym samym ich wartość rynkową*.
* Wyrok Sądu Apelacyjnego w Szczecinie I Wydział Cywilny z dnia 29 kwietnia 2021 r. (sygn. akt: I ACa 454/20)
W wyroku z dnia 1 września 2021 r.1 NSA wyjaśnił, iż sąd administracyjny rozpatrując skargę w sprawie obowiązków nałożonych przez organ budowlany w ramach postępowania naprawczego regulowanego przepisami Prawa budowlanego, nie ma kompetencji do badania i oceniania zgodności z prawem uchwały w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, z którego zapisów wynika niezgodność posadowienia obiektu budowlanego z obowiązującymi przepisami prawa.
W wyroku z dnia 19 sierpnia 2021 r.1 NSA wyjaśnił, iż jakkolwiek na gruncie prawa cywilnego funkcjonują dwa ujęcia nieruchomości gruntowej: materialnoprawne i wieczystoksięgowe, to jednak na gruncie ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego gruntów zabudowanych w prawo własności tych gruntów należy opowiedzieć się za rozumieniem wieczystoksięgowym. W konsekwencji należy uznać, że przekształcenie użytkowania wieczystego we własność następuje w odniesieniu do konkretnej nieruchomości uregulowanej w odrębnej księdze wieczystej, z uwagi na wypełnienie przesłanki jej zabudowy i wykorzystywania w sposób określony w ustawie o przekształceniu.
W praktyce postępowań, których przedmiotem jest wydanie decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę, wątek wzajemnego oddziaływania inwestycji ma istotne znaczenie, a wiele postępowań prowadzonych jest w związku z obiekcjami osób posiadających prawo do terenów sąsiadujących. Stąd też warto zwrócić uwagę na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 lipca 2021 roku.
W wyroku z dnia 27 maja 2021 r.1 NSA wyjaśnił, iż zgodnie z zasadą praworządności, w postępowaniu administracyjnym organy stosują przepisy prawa aktualne na dzień wydania decyzji, chyba że przepisy przejściowe stanowią inaczej. Z tej przyczyny złożenie wniosku o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości w czasie obowiązywania (innej niż w dacie decyzji) regulacji nie może wpływać na zastosowanie przez organy administracji przepisu uznanego następnie za niezgodny z Konstytucją.
Racjonalne w ramach zasad prawidłowego zarządzania nieruchomością były argumenty, aby przeprowadzić remont w większym zakresie – niezbędnym do dalszego jej funkcjonowania, skoro podjęcie tak intensywnego wydatku utrudniłoby/uniemożliwiłoby dalsze remonty*.
* Wyrok Sądu Okręgowego w Słupsku I Wydział Cywilny z dnia 26 maja 2021 r. (sygn. akt: I C 237/21)
W sprawie zakończonej wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z 30 października 2019 roku (sygn. akt: V ACa 440/19) sąd zajmował się kwestią monitoringu wizyjnego i konsekwencjami jego wadliwej konfiguracji, mając na względzie kwestie ochrony danych osobowych oraz ochronę dóbr osobistych.
