Dział: Administrowanie

Przepisy ustawy o własności lokali1 nakładają obowiązek powołania organu reprezentacji we wszystkich tych wspólnotach, które określane są jako tzw. duże wspólnoty mieszkaniowe, a więc takich, gdzie liczba lokali (zarówno wyodrębnionych, jak i niewyodrębnionych) jest większa niż trzy. Organem reprezentacji wspólnoty jest jej zarząd.

Kontynuując temat poruszony w poprzednim numerze „Mieszkania i Wspólnoty”, w którym poruszana była kwestia zabezpieczenia potencjalnych roszczeń odszkodowawczych przysługujących z tytułu niewykonania lub nienależytego wykonania umowy, omówimy dziś zagadnienie służących temu celowi instrumentów pochodzących od instytucji finansowych lub ubezpieczeniowych.

Przepisy ustawy o własności lokali posługują się podstawowym podziałem pomieszczeń zlokalizowanych w budynku wspólnoty na lokale samodzielne (wyodrębnione oraz niewyodrębnione), jak i nieposiadające tej cechy. Dodatkowo wyszczególnia się pomieszczenia przynależne do samodzielnych lokali oraz – w braku możliwości innego zakwalifikowania – stanowiące część wspólną.

Przepisy ustawy o własności lokali1 zawierają dość okrojone – w porównaniu choćby z przepisami ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych2 – regulacje dotyczące samego trybu podejmowania uchwał przez właścicieli lokali tworzących wspólnotę mieszkaniową. W szczególności regulacje te obejmują w zasadzie jedynie omówienie problematyki tak form podejmowania uchwał, jak też zasad liczenia głosów.

W obliczu zmieniającej się sytuacji na rynku, w szczególności obserwowanego znacznego wzrostu cen za dobra i usługi konsumpcyjne (inflacji) oraz powiązanego z tym zjawiskiem wzrostu stóp procentowych, można z dużą dozą prawdopodobieństwa przyjąć, że ze strony właścicieli lokali pojawić się może pewna presja na podwyższenie stawek czynszu najmu lokali. Wszystkie zainteresowane strony powinny mieć jednak na względzie obowiązujące prawne uwarunkowania, które określają zasady i metody podwyższania umówionej stawki czynszu najmu.

Przepisy ustawy o własności lokali1 zawierają przykładowy katalog czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu nieruchomością wspólną, do których podjęcia wymagana jest zgoda właścicieli lokali wyrażona w drodze uchwały i udzielająca zarządowi pełnomocnictwa do dokonania tej czynności. W katalogu tych czynności ustawodawca nie zawarł ustanowienia ograniczonego prawa rzeczowego na nieruchomości wspólnej, jakim jest służebność gruntowa. Na tym tle wyrażone zostały (aktualne do dzisiaj) odmienne zapatrywania co do zasad ustanawiania służebności na nieruchomości wspólnej wspólnoty mieszkaniowej.

Przepisy ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych1 zawierają szczegółowe, a przy tym autonomiczne regulacje obejmujące zasady udostępniania spółdzielni (a właściwie jej pracownikom lub przedstawicielom) wstępu do lokalu znajdującego się w zasobach spółdzielni mieszkaniowej przez osoby z niego korzystającej. Przewidziane są przy tym trzy różne sytuacje, w których inaczej kształtują się prawa i obowiązki z tym związane.

W realiach polskiego systemu gospodarowania przestrzenią dość istotnym problemem, z którym borykają się tak podmioty realizujące nową zabudowę, jak i już funkcjonujące wspólnoty mieszkaniowe, jest ustalenie zasad administrowania, utrzymania i korzystania z komunikacji drogami wewnętrznymi oraz z parkingów. Podobnie jest z drogami, które służą jako dojazd do nieruchomości.